- Mesaj
- 458
Kolay eriyebilen kayaların (kalker, jips, kayatuzu) kimyasal yolla erimesi veya çökelmesi ile oluşan yer şekilleridir. En fazla Akdeniz Bölgesi'nde görülür. Sebebi kalkerli arazinin geniş yer tutmasıdır.
- Lapya: Kalkerli arazilerde yağmur ve kar sularının kimyasal aşındırması ile oluşan oluk şeklindeki yarıntılardır. Derinlikleri bir kaç cm ile bir kaç metre arasında değişir. Karstik şekillerin en küçüğüdür.
- Dolin: Kalkerli arazilerde erime ve çökme sonucu oluşan tava şeklindeki çukurluklardır.
- Uvala: Dolinlerin birleşmesi ile oluşan daha büyük çukurluklardır.
- Polye: Uvalaların zamanla genişleyerek birleşmeleri sonucunda oluşur. Birkaç km genişliğe sahip olabilir. Polye tabanları tarım ve yerleşmeye uygun ovalar durumuna gelmiştir.
- Obruk: Kalkerli arazilerdeki mağara tavanlarının çökmesiyle oluşan derin doğal kuyulardır.
- Düden: Yerüstü sularının yeraltına daldığı veya yer altı sularının yüzeye çıktığı doğal kuyulardır.
- Mağara: Kalkerli arazilerde yer altı sularının kimyasal aşındırması ile oluşan yeraltındaki boşluklardır.
- Traverten: Yer altı suları içinde erimiş halde bulunan kalkerin suların yüzeye çıktığı yerde çökelmesi ile oluşan yer şekilleridir. Çökelme olabilmesi için su içindeki CO2 uçması gerekir.
- Sarkıt- Dikit - Sütun: Kalkerli arazilerdeki mağara tavanından damlayan yer altı suları içindeki erimiş haldeki kalkerin çökelmesi ile oluşur. Çökelme tavanda olursa Sarkıt, tabanda olursa Dikit, birleşirlerse Sütun oluşur.